dag 1 zonder auto

16 juni 2019 0 Door Marc Vander Putten

Veel getreuzel, doen we het of doen we het niet? We spreken er al een tijdje over. Allesbehalve zeker van onze keuze. Is het wel een goed idee? We hebben onze auto van de hand gedaan.bye bye

We zijn resp. 61 en 58 jaar oud, we wonen op het platteland, zonder supermarkt achter de hoek, er is wel openbaar vervoer, maar we zijn in België: om in bv. Asse te geraken moeten we een bus, een metro en een trein pakken. In het beste geval is dat 1u15 minuten, maar laten we daar maar gerust 2 uren van maken. Een ritje van 20 minuten met de auto (zonder files weliswaar). Met de fiets zijn we er in 45 minuten.

Dus: de fiets. We zijn de trotse eigenaars van gloednieuwe e-bikes (ik bedoel elektrisch aangedreven fietsen…), we hebben fietstassen, moeten nog degelijke regenkledij aanschaffen.

Zal het ons lukken zonder auto? Gezien de reacties van sommigen: neen, ondenkbaar; utopisch, wat denken jullie wel?

Volgens ons: laten we het proberen. We zullen ons leven moeten aanpassen, het zal niet elke dag rozengeur en maneschijn zijn. We zullen vloeken, we zullen twijfelen. Soms zullen we ergens niet geraken, misschien uitnodigingen moeten weigeren, of nat, bezweet, vuil aankomen.

Ik zie, hoor, voel jullie zeggen: waarom, dan? Wel, veel redenen:

  • we moeten het sinds enkele jaren met minder doen, en binnen enkele jaren zijn we gepensioneerd, dus mogelijk nog minder inkomen. De wagen was een luxe geworden
  • ik wil iets teruggeven aan de volgende generaties: we hebben geleefd met een ecologisch voetafdruk om U tegen te zeggen. Ik nam het vliegtuig zoals sommigen de bus, mijn Duitse bedrijfswagen had een Co2-uitstoot van de bovenste plank, ons 4-gevel villa is een voorbeeld van de Belgische lintbebouwing, om niet te spreken van de opzet-zwembad die we elk jaar vulden met 25000 liter drinkwater. Sorry, Anuna, sorry Greta. Het is o.a. door mij dat jullie wekelijks in de straten moesten gaan protesteren.
  • er is voor mij niets zaliger dan in het Pajottenland te fietsen. Terwijl iedereen met de auto voorbij raast, zie ik een eekhoorn een boom opzoeken, een veld vol klaprozen, een wei met jonge kalveren. Stress is er soms, als één of andere debiel in zijn SUV veel te snel en veel te dichtbij voorbij snoeft of zelfs bijna omver rijdt. Maar meestal is het het tegenovergestelde, is het genieten op de fiets, in weer en wind. Vrijheid.